Klimczok był celem ostatniego wyjścia naszej Górskiej Bandy w tym roku kalendarzowym. Tym razem nie planowaliśmy dużej górskiej wyprawy, tylko spokojny jesienny spacer z dziećmi. Wjechaliśmy więc kolejką na Szyndzielnię, a stamtąd ruszyliśmy w stronę Klimczoka. Tą samą trasę robiliśmy wiosenną porą rok wcześniej, możecie zobaczyć jak było wtedy w innym naszym wpisie -> tutaj.
Pogoda trafiła nam się idealna – pełne słońce, świetna widoczność i późnojesienne kolory. W słońcu było naprawdę przyjemnie, chociaż w cieniu od razu robiło się rześko, a na zacienionych fragmentach szlaku leżała już niewielka warstwa śniegu po wcześniejszych przymrozkach.
Kolejką na Szyndzielnię
Samochody zostawiliśmy na jednym z parkingów poniżej dolnej stacji kolejki. Za cały dzień zapłaciliśmy 20 zł. Stamtąd trzeba jeszcze kawałek podejść asfaltową drogą do kolejki. Kupiliśmy bilety na przejazd w obie strony – podczas naszej wizyty bilet normalny kosztował 44 zł, a ulgowy 34 zł. Bilety można kupić z wyprzedzeniem na stronie internetowej albo na miejscu w kasie lub w automacie przed wejściem do budynku.
Sam przejazd kolejką jest już atrakcją, szczególnie dla dzieci. Jesienią widok z wagonika na kolorowe lasy i Bielsko-Białą robi naprawdę fajne wrażenie.
Schronisko na Szyndzielni
Po wyjściu z kolejki pierwszy przystanek zrobiliśmy przy Schronisku PTTK na Szyndzielni, położonym na wysokości 1001 m n.p.m. Od górnej stacji kolejki dzieli je tylko krótki spacer. Wędrówkę na Szyndzielnię, bez kolejki, możecie zobaczyć m.in. w tym wpisie -> tutaj.
Przy takiej pogodzie zdecydowanie warto się tutaj zatrzymać dla samych widoków. Widoczność mieliśmy fantastyczną – było widać Beskid Żywiecki, Babią Górę, Pilsko, a w oddali nawet Tatry.
Z Szyndzielni na Klimczok
Trasa między Szyndzielnią a Klimczokiem jest bardzo przyjemna i bez większych trudności. Prowadzi głównie szerokimi leśnymi drogami, bez stromych podejść i technicznych fragmentów.
To zdecydowanie jeden z tych szlaków, które dobrze sprawdzają się przy spokojnej rodzinnej wycieczce. U nas dodatkową atrakcją był śnieg. W nasłonecznionych miejscach jesień trwała w najlepsze, ale wystarczyło wejść na zacieniony fragment trasy i momentami robiło się już prawie zimowo.
Klimczok – 1117 m n.p.m.
Przed samym Klimczokiem nasza grupa trochę się podzieliła. Część osób poszła krótszą drogą bezpośrednio w stronę schroniska, a reszta weszła jeszcze na szczyt Klimczoka – 1117 m n.p.m (inne obrali taką drogę powrotną ;))
Na szczycie znajduje się między innymi duży drewniany „Tron Władcy Klimczoka”, który oczywiście od razu przypadł dzieciom do gustu :). W okolicy można znaleźć również kolekcję kamieni przywiezionych z różnych górskich szczytów. Przy dobrej pogodzie warto wejść na szczyt przede wszystkim dla widoków. Z Klimczoka można zobaczyć Beskid Mały i Żywiecki, Babią Górę, Pilsko, Skrzyczne, a przy dobrej widoczności także Tatry.
Informacje praktyczne
Schronisko PTTK Klimczok
W schronisku zrobiliśmy dłuższą przerwę na obiad i przybicie pieczątek do naszych książeczek The LOOP. Jeśli chodzi o jedzenie, to wybór jest całkiem spory, więc bez problemu każdy znalazł coś dla siebie. Niestety samo jedzenie kolejny raz specjalnie nas nie zachwyciło. To nie była nasza pierwsza wizyta i po raz kolejny wyszliśmy z podobnym wrażeniem – duży wybór, ale kulinarnie raczej przeciętnie. Dodatkowo Klimczok jest dość popularnym miejscem na wędrówki, więc trzeba się nastawić na dłuższe stanie w kolejce.
Wróciliśmy prawie tę samą trasę – końcówkę skróciliśmy idąc bezpośrednio do kolejki i omijając schronisko na Szyndzielni. Końcówka trasy, zachodzące słońce i nagła zmiana temperatury dały nam wyraźnie czuć, że jesień w górach zaraz zamieni się w zimę :)
